The Arpegiator Weblog van Bert Vos

Welkom op mijn blog. Deze blog heb ik al een aantal jaren en hierin vind je al mijn belevenissen die ik heb mee gemaakt. Naast mijn foto zie je de laatste geschreven tweets op Twitter. Zodra ik weer wat plaats op Twitter, zie je dat meteen op deze site. Ik wens je veel plezier op deze blog.

Bert G. Vos (46 jaar) Geboren op zondag 12 september 1965 Woonplaats: Tolbert, Groningen, NL Oprichter: Oog voor Omgeving Slechtziend, Lid van NVBS Groningen, Oogzenuw aandoening (diagnose onbekend). iPad als hulpmiddel (Voice-over Ellen) Twitter: www.twitter.com/bertgvos Facebook: www.facebook.com/bertgvos

Zaterdag, 19 mei 2012 - 22:05 uur
Nieuw raampje in mijn leesbril
Gisteren was ik bij de brillenwinkel in Leek. Ik had een afspraak om mijn leesbril eens goed te laten bekijken. Ik heb al een tijdje het idee, dat ik niet helemaal goed door mijn leesbril kijk. Ok. Met een visus van 0.2 valt er ook moeilijk over te oordelen natuurlijk, maar misschien dat het toch wat beter kan.
Om half 11 gistermorgen waren we bij de winkel. De opticien stond al helemaal klaar. Ik kon meteen naar de meting toe. Ik ging op de bekende stoel zitten en de opticien vertelde me, dat met een visus van 0.2 het erg lastig meten was.
Toch heb ik de meting gedaan. Ik kreeg een bordje, te grootte van een A4tje voor me, met daarop verschillende zinnetjes. Van groot, naar hele kleine lettertjes. De lettertjes waren per visus weergegeven. Dus van 0.1 tot en met 1.0.
De regel van 0.1 kon ik lezen, de 0.2 werd al een stuk lastiger en de 0.3 kon ik al helemaal niet meer lezen. Toen de opticien me het nieuwe glas er voorzette, ging het al een stuk beter. Ok. Ik was nog geen leeswonder, maar ik kon de regel van 0.1 heel goed zien. De regel 0.2 zag ik ook scherp, maar door het gezichtsuitval wat ik heb, kon ik lastig de woordjes vertalen naar begrijpelijke tekst. Ik weet het niet goed uit te leggen. Ik zie het woord wel, maar ik weet dan niet, wat er staat. Het klinkt wat gek, maar gelukkig begreep de opticien wel wat ik bedoelde. Dat ik het woord wel zie, maar niet kan herkennen, heeft dus te maken met het gezichtsuitval. Ik zag nu ook de fragmentjes die ik niet meer zag. De regels leken net of er vlekjes in zaten. Heel gek. Je wilt er om heen kijken, maar dat heeft natuurlijk helemaal geen zin, want weg is weg qua gezichtsveld.
Na ongeveer 20 minuten waren we klaar. Ik vond het wel inspannend. Dat vind ik een oogtest altijd, maar deze test had ik meer aan, als de eerste controle in het ziekenhuis, wat ik dit jaar had.
Ik krijg in mijn leesbril maar 1 nieuw glas. Alleen voor mijn rechter oog. De linker is al zo slecht, dat die niet meer te meten is. Daar zie ik maar 5% mee, dus bijna niks. Over een dikke week, kan ik mijn leesbril laten updaten. Het montuur blijft het zelfde, dat scheelt weer in de centjes.
Uiteraard lezen jullie binnenkort, of het ook echt zin heeft gehad om er een nieuw raampje in te zetten...

Donderdag, 17 mei 2012 - 16:25 uur
Stoomdagen Nienoord
We waren vandaag samen met Nicolaas, naar de Stoomdagen op Nienoord. Het was erg gezellig en we hebben weer veel gezien. Vandaag zijn de Stoomdagen begonnen. Dit alles duurt nog tot en met a.s. zondag.
We waren rond 10 uur bij Nicolaas en we waren rond kwart over 10 op Nienoord. Het zonnetje scheen en het was lekker weer. In de verte hoorde we al een draaiorgel spelen. Goeie manier om de mensen naar de ingang te loodsen. Nicolaas wilde ons graag trakteren op het entreekaartje en dus liep Nicolaas naar de kassa. Daarna naar binnen. De draaiorgel toeterde in onze oortjes en zijn dan lekker rustig naar alle bijzondere treintjes, trekkers, hijskranen etc. gaan kijken. Er waren hele mooie dingen bij. Ik heb ook een filmpje gemaakt van een hijskraan, die op stoomkracht werkt. Dat ding zag er erg mooi uit. Het draait allemaal zo soepeltjes. Dat klinkt gewoon mooi.
Ook hebben we veel modelspoor gezien. Ook hele kleine treintjes die ook echt op stoom voortgedreven worden. Zo in details in elkaar gezet, is gewoon mooi om te zien. Na een uurtje gingen we wat drinken. Het zonnetje was inmiddels al weg en het was ook wat frisser geworden, maar het was nog steeds droog.
Na een bakje thee en een appelgebakje, zijn we weer verder gaan kijken. Het werd zienderogen steeds drukker, maar ik vond het nog wel mee vallen. Rond half 2 vanmiddag zijn we weer het park uitgelopen. Veel gezien en veel stoom opgesnoven. Leuke en mooie dingen gezien en het was nog gezellig ook.
Hieronder zie je het filmpje, waar ik het net over had. Een stoomhijskraan in nog perfecte staat.


Woensdag, 16 mei 2012 - 15:45 uur
Lekker lang weekend in het vooruitzicht
Vanaf morgen heb ik een lekker lang weekend. Eerst lekker naar de Stoomdagen op Nienoord. Dat is morgen. Het weer wordt alleen maar beter, dus we gaan er morgen een superdag van maken.
Ik heb vrij tot volgende week woensdag. Dinsdag ga ik naar Amsterdam. Met een goeie vriend van me. Ik heb zo'n dagkaartje bij de HEMA gehaald voor € 16,- en doordat mijn begeleider gratis mee kan, wordt het ritje naar Amsterdam niet zo duur. Ik zie er wel een klein beetje tegen op, want als de zon goed schijnt, is dat voor mij soms erg lastig. Maar uiteraard hoop ik, dat het weer mooi wordt.
De rest van ons weekend is ook wel gevuld, maar valt eigenlijk ook wel mee. Zondag gaan we de hele dag naar mijn moeder, want dan zou mijn vader 78 zijn geworden en we willen mijn moeder niet alleen laten zitten op de verjaardag van mijn vader.
Verder krijgen we a.s. maandag visite van een goochelaar. :-) Deze man is lid van de computerclub waar ik vicevoorzitter van ben en dat wordt vast erg gezellig.

Zo zie je maar. Ons weekendje is weer lekker vol gepland, maar het is allemaal wel gezellig.

Maandag, 14 mei 2012 - 12:20 uur
Net zo wisselvallig als het weer
Heb er een wisselvallig weekend op zitten. Ik was totaal niet in de stemming, maar toch heb ik ook wel leuke momenten gehad.
Zo waren we bij de repetitieavond van Emmy & The Bluegrass Pals. De band deed de repetitie in Veenhuizen. Het was erg gezellig en we hebben ook wel veel lol gehad. Ik heb nog foto's gemaakt van de band voor hun website. Ik mag de website voor hun bouwen en dat lukt al aardig.
De foto's zijn wel mooi geworden. Hiernaast zie je 1 van de foto's staan. We gingen deze keer wat eerder weer naar huis als anders. Rond 22:30 uur gingen we weer naar huis. Tijdens de rit naar huis, werd het me even te veel. Ik zag het toen even niet meer zitten. Maar eenmaal thuis aangekomen, ging het wel weer.

Gisteren was het Moederdag. Uiteraard gingen we naar mijn moeder in Hoogezand. We hebben haar een digitaal fotolijstje gegeven. We hebben er familiefoto's op gezet. Van heel vroeger tot aan nu. Ze was er erg blij mee en het fotolijstje staat nu ook mooi op een kastje, waar ze vaak naar kan kijken.

Gisteravond heb ik wat aan de website gedaan van Emmy & The Bluegrass Pals. De optredens op de site gezet en van de week ga ik er verder aan werken. Best wel leuk werk.

Dit was in het kort even mijn weekend. Soms wat uit mijn hum en soms weer hieperdepieper.

Zaterdag, 12 mei 2012 - 16:40 uur
Gestraft door mijn eigen visuele beperking
De kop van dit stukje is de conclusie van deze week. Ik ben vanaf morgen precies een jaar in de ziektewet. Mijn werkgever vind dat ik niet niet meer productief genoeg ben om het vak systeembeheer uit te voeren. In het begin was ik nog voor 20% ziekgemeld en nu voor 80%. Vanaf morgen krijg ik nog maar 76% van mijn salaris uitbetaald. 70% van die 80% ziekmelding en de rest krijg ik 100% uitbetaald. Dat houdt dus in, dat ik een stuk minder ga verdienen als normaal. Het scheelt ongeveer € 300,- in de maand. We zijn al druk aan het schuiven omtrent de uitgaven. We hebben een heel oud programma, Microsoft Money 97, maar dat functioneert nog erg goed en zo kunnen we mooi ver vooruit kijken, wat de bedragen in november zijn bijvoorbeeld.
Verder is er ook nog wat vervelends gebeurd. Vanaf januari tot aan mei heb ik teveel aan salaris ontvangen. Erg vervelend, want het verschil is toch wel aanzienlijk ten opzichte wat ik normaal moest krijgen. Ik zag het verschil in januari al, maar toen dacht ik dat het mede te maken had, met de uitbetaling van de nog openstaande vakantiedagen in 2011, maar toen ik het in februari ook kreeg, vond ik het wel mooi natuurlijk, maar wel vreemd. Na verschillende gesprekken met mijn leidinggevende over de consequenties omtrent mijn inkomen na 13 mei, heb ik wel gezegd, dat het verschil ten opzichte van vorig jaar dan wel mee zal vallen. Afgelopen dinsdag vertelde mijn leidinggevende dus, dat ik te veel heb gekregen in de eerste 4 maanden van het jaar en dat ik dat moest terug betalen. Dit bericht kwam knetterhard aan.
Het is dus allemaal een centenkwestie geworden. Ok. Die fout omtrent mijn salaris heeft niks met mijn handicap te maken, maar het komt er wel allemaal eventjes bij. Ik vertelde mijn leidinggevende er ook bij, dat mijn emmertje nu echt vol begint te raken. Niet zo zeer qua boosheid of zo, maar meer qua emotionele kant.
Ik klaag niet zo snel, sterker nog, daar houd ik niet eens van, maar de laatste paar weken loop ik echt op mijn tandvlees. Ik slaap nog wel goed, maar elke keer weer een ander senario aan horen omtrent mijn situatie bij mijn werk, is voor mij zenuwslopend.
Ik hoop snel dat ik bij Visio kan komen bij een psycholoog. Ik zat afgelopen woensdag bij Visio om over de re-intergratie te praten en halverwege dat gesprek moest ik bijna alweer huilen over mijn oogaandoening. Ik vertelde vanmorgen nog tegen Elly, dat ik niet eens de tijd krijg, om mijn visuele beperking te verwerken.
Maar goed. Vanavond hoop ik op een leuke avond. Dan gaan we naar Veenhuizen. De band 'Emmy & The Bluegrass Pals' hebben dan een repetitieavond. Dat is altijd leuk.
Morgen gaan we naar mijn moeder. Het is immers Moederdag morgen. Dus gelukkig afleiding dit weekend.

Ik wens iedereen een goed weekend.

Donderdag, 10 mei 2012 - 8:20 uur
Visio voelt of ik thuis ben
Gisteren was een aparte dag. Ik moest voor een gesprek bij Visio zijn. Over dat gesprek kom ik zo wel terug, maar ik ben een uurtje eerder naar Visio gekomen, om naar de inloopmiddag te komen. De inloopmiddag is er voor, om je te laten voorlichten over van alles en nog wat, wat met je visuele beperking te maken heeft. Ik wilde onder andere naar een sprekende horloge kijken en naar de KomFox te kijken. Dat was een groot succes. Ik kwam onder andere Harrie de Keiser tegen. Die kende ik alleen via Twitter en dat we mekaar nu konden ontmoeten bij Visio maakte het bezoekje erg leuk. De KomFox is trouwens een mooi aparaat. Die leest de ondertiteling voor wat op TV te lezen is. Erg mooi ding. Als het aparaat het voorleest, wordt het geluid van de TV gedempt. Erg mooi. Het horloge waar ik naar wilde kijken, was helaas niet aanwezig, maar ik heb wel verschillende gezien en gehoord. Duidelijke stem en ook nog goed te zien.
Na dit alles, had ik een gesprek over de re-intergratie 2de spoor. Ik moet op zoek naar een nieuwe baan. De NOM heeft, door mijn visuele beperking, geen geschikt werk meer voor mij. Het gesprek verliep erg goed. Het klinkt wat raar, maar als ik het schema zie, wat we allemaal gaan doen het komende jaar, dan heb ik er ook wel zin in. Ik vind het niet leuk hoe het gaat op mijn werk, want je werk achterlaten, wat ik bij de NOM 16 jaar heb gedaan, valt me nog steeds supper zwaar, maar ik ga nu werken aan mijn eigen toekomst. Hopelijk vind ik een mooie nieuwe baan.
Het gesprek verliep erg prettig. We hebben het over mijn inzet gehad. Dat ik echt een strevertje ben. Waarom ik dingen doe, die ook buiten mijn werktijd vallen. Ik vertelde dat ik altijd mensen wil helpen. Ik vind het mooi, dat mensen weer blij zijn, dat het weer gelukt is. Alleen nu ik voor 80% ben ziek gemeld bij de NOM, is die extra service wel verdwenen. Ik vind het niet terecht, om in mijn vrije tijd, ook gebeld te worden door mijn werk. Die tijd is wel voorbij.

Ik was rond 14:00 uur bij Visio en ging daar rond 17:00 uur weer weg. Het voelde erg goed. Ik kom er graag en ik voelde gisteren een heel apart gevoel. Het voelde of ik thuis kwam. Heel gek misschien, maar het voelde vertrouwd. Visio... bedankt voor al jullie moeite. Ik loop al sinds 2009 bij Visio en nu weer voor minstens een jaar. Blij dat jullie er zijn.

Zaterdag, 5 mei 2012 - 20:50 uur
Bevrijdingsdag met mooi weer
Vandaag is het bevrijdingsdag. Elly en ik zijn de hele dag wel weg geweest. Eerst een lekker broodje gegeten in de Liekeblom in het centrum van Leek en daarna zijn we wezen rondrijden. We reden eerst naar het Familiehotel in Paterswolde. Daar een lekker bak koffie gedronken met daarbij een lekker gebakje. Daarna via Yde, Vries, Zeijen, Norg, Haulerwijk naar Allardsoog, vlakbij Bakkerveen. Het was schitterend weer. De zon scheen volop en in de zon en uit de wind, was het heerlijk weer. We hebben bij Allardsoog eerst wat rond gelopen in de prachtige natuur. Er stond een informatiebord bij de ingang van het natuurgebied en daar stond op, dat 15.000 jaar geleden er al mensen wonen. Wel erg apart als je daar dan zelf ook rond loopt. Na de wandeling, hebben we op een terrasje gezeten lekker in de zon met een heerlijk kopje thee.
Na een uurtje gezeten te hebben op het terrasje, zijn we richting Leek gereden. Patatje gegeten en nu zitten we lekker thuis.

We hebben een leuke dag gehad. Mooi weer en lekker rustig aan gedaan. We zijn dus niet bij een Bevrijdingsfestival geweest.

Op de foto hiernaast, zie je het natuurgebied waar we even op een bankje zaten. Lekker in het zonnetje.

Dinsdag, 1 mei 2012 - 8:45 uur
'Oog voor Omgeving' let op details
Afgelopen weekend was een lekker lang weekend. Zaterdag moest ik mijn Viziriskaart verlengen. De Viziriskaart zorgt er voor, dat ik voor 1 tientje in de maand, onbeperkt met de bus kan reizen in heel Nederland. Omdat 7 mei het eerste jaar om is, moest ik dus het afgelopen weekend de kaart weer voor een jaar verlengen. Dat is gelukt. We gingen met de bus naar de stad Groningen en op CS bij het Arrivaloket kon ik mijn Viziriskaart regelen. Zo gezegd zo gedaan. De baliemedewerker wist gelukkig waar ik het over had en binnen 5 minuten was het nieuwe jaarabbonement op de OV-chipkaart gezet.
Wat me trouwens opviel in de bus van Leek naar Groningen, dat alle stopknoppen met felgele strookjes zijn gemarkeerd. Zie foto hiernaast. Dat is wel handig, alleen viel mijn het niet meteen op, maar toen ik door Elly er op verwezen werd, viel me het wel op. Nu let ik er op en nog niet alle bussen hebben deze markeringen, maar het begin is er.

Na de Viziriskaartactie, zijn we ook nog naar de binnenstad gegaan. Daar hebben we nog een mooie SACD gekocht met werk van Grieg, uitgevoerd door het Bergen Philharmonc Orchestra. Onder andere staat daar het stuk 'Morgenstiummung' op. De SACD klinkt zo mooi, dat het lijkt of je midden in het orkest zit. Schitterend.
Verder kwam ik ook nog een oude bekende tegen van de dansschool. Ik heb vroeger ruim 10 jaar op dansles gezeten en zij was 1 van de dames waar ik mee gedanst heb. Het was een leuk weerzien. Even kort gepraat, want ze werkte in de Winkel Woldring en het werk moest ook gewoon doorgaan natuurlijk. Maar leuk was het zeker.

Zondag waren we bij mijn moeder in Hoogezand. Ook daar viel me wat op in haar straat. De betonnenpaaltjes hebben daar mooi fel gekleurde hoedjes. In Leek hebben ze dat niet en dat kan dus simpel door een kwakje verf makkelijk als nog gedaan worden. Op die manier vallen de betonpaaltjes mooi op. Ook hiervan zie je hiernaast een foto. Zoals je misschien kan zien, is het paaltje bijna dezelfde kleur als de bestrating. Door het gekleurde hoedje, valt het echt op.
Ik heb meteen op Twitter en Facebook de gemeente Hoogezand complimenten gegeven dat ze dat zo mooi gedaan hebben. Ik vind het niet eens lelijk. De straat wordt er meteen een stuk vrolijker van.

Gisteren was het Koninginnendag. Schitterend weer en we hebben het erg gezellig gehad. Eerst hebben we gekeken naar het bezoek van de Koningin aan Rhenen en Veenendaal en daarna zijn we de vrijmarkt op geweest in Leek. Het was wel druk, maar ik vond het nog redelijk mee vallen. Nog lekker op een terrasje gezeten en nog wat rond geslenterd. We hadden, voordat we op de markt gingen rondlopen, Nicolaas ook nog even uitgenodigd. Nicolaas is een goeie vriend van ons. Voordat we naar huisgingen, kregen we van Nicolaas nog een kopje koffie, met een oranje slagroom gebakje. We nodigden Nicolaas ook uit, om bij ons te komen eten. Zo gezegd zo gedaan. Het was erg gezellig en jammer dat het alweer voor bij is.

Met andere woorden, Vossie heeft zich niet verveeld.


Vrijdag, 27 april 2012 - 8:35 uur
Wordt steeds lastiger
Het is raar misschien, maar ik ga steeds meer merken dat het zien lastiger wordt. Ik ben 3 weken geleden bij het UMCG geweest en daar kwam uit, dat ik nog een visus had van 0,2 en dat komt steeds een beetje harder aan. Ik merk steeds meer dat ik met de wat standaard handelingen toch meer moeite krijg.
Afgelopen maandag had ik Visio bij me thuis. Visio gaat me in 10 bezoekjes helpen met bepaalde handelingen die over de thuissituatie gaat. Zoals het bedienen van de magnetron, het zonder knoeien inschenken van heet water in een kopje en al dat soort dingen. Het opvallendste was wel gisteravond bij het eten. Ik had een overheerlijke pizza van de Appie en bij het snijden kon ik de pizza niet echt goed zien, althans de losse stukjes die ik net had afgesneden. Het contrast van de pizza en het bord was niet contrastrijk genoeg. We hebben al 2 kleuren borden, Een zwarte en een licht groene, maar de zwarte was weer net te klein voor de pizza. Vandaag gaat Elly kijken naar een groter bord, zodat ik bij de volgende pizza geen geklooi heb. Elly sneed af en toe wat van de pizza en dat vond ik ook erg lief, maar ik vind gewoon, dat ik dat zelf moet kunnen.
Het gaat allemaal wat stroefjes. Vanmorgen en nu nog, gaat het zien niet zo best. Ik was vanmorgen op het CS in Groningen even de coördinatie kwijt. De zon scheen fel en heel veel schaduw op de grond. Die combinatie met zon en harde schaduw is voor mij erg lastig. Ik blijf dan even staan, om te kijken waar ik dan precies ben en hoe de situatie op dat moment is.
Ik ga binnenkort met een goeie vriend naar Amsterdam. Ik heb er erg veel zin in. Ergens in mei gaan we dat doen, maar ik hoop dat ik mijn weggetjes wel weet te vinden. Ok. Mijn vvriend fungeert dan wel als buddy, maar ja... dat is voor mij soms nog lastig om te accepteren dat ik die hulp nu echt nodig heb en ik wil mijn buddy ook weer niet te veel te last zijn. Maar we gaan er een gezellige en leuke dag van maken, want het is altijd gezellig als we ergens naar toe gaan.
Ik heb ook al plannen voor volgend jaar. Of het allemaal ook doorgaat hangt af van de centjes, maar ik wil eigenlijk wel naar Amerika, naar Graceland om precies te zijn. Dat wou ik al veel eerder, maar nu ik nog wat kan zien, wil ik er eigenlijk wel binnen 3 jaar er naar toe en dus heb ik nu echt als doel, om dat volgend jaar al te doen en niet nog 3 jaar te wachten. Ik heb Ebel (goeie vriend) gevraagd, of hij als buddy mee wilt gaan. Hij moet er nog wel over nadenken en dat is natuurlijk logisch, want het kost natuurlijk wel wat. Ik hoop dat het feestje volgend jaar door kan gaan.

Het is allemaal maar wat. Ik ga er steeds meer van balen en wacht met smart op het telefoontje van de huisarts. De huisarts zou voor mij een passende psycholoog zoeken. Ik heb daar ook al met Visio over gesproken en ik kan eigenlijk bij hun al terecht, maar ja... Nederland hè... eerst een verwijsbrief van de huisarts. Maar ik was in principe al welkom bij Visio. Ik ga komende week mijn huisarts hierover maar even inlichten, dan kan ik er zo snel mogelijk naar toe.

Ik houd jullie hierover uiteraard op de hoogte via deze blog.

Zaterdag, 21 april 2012 - 21:25 uur
Een week vol met indrukken - Egmond en ZieZo
We zijn vandaag terug gekomen uit Egmond aan Zee. We ging daar afgelopen zondag naar toe en vandaag dus weer terug gekomen.
We hebben de hele week goed weer gehad. Wel wat frisjes, maar we hebben maar weinig regen gehad en wel heel veel zon. We zijn dinsdag naar Haarlem gegaan. Haarlem is een mooie stad. Een oud-collega van me woont daar nu en was voor ons een perfecte gids. Hij liet ons allemaal mooie plekjes zien. Zo zijn we ook in de Bavokerk geweest. Een hele grote kerk. We hebben daar ongeveer een uur rond gelopen. Elly vond nog een grafsteen midden in de kerk, maar de familienaam er op van haar moeders kant. 'van der Aa'. Daardoor werd Elly erg nieuwsgierig natuurlijk, maar de mensen van de ker, konden helaas geen informatie vinden over dit graf. De info ligt waarschijnlijk in het Haarlems-archief. Elly wilde daar sowieso al naar toe, maar wat bleek, het archief is 2 dagen in het jaar gesloten en je raad het al, toen wij er waren, was het archief dus dicht. Flink balen, want Elly kwam mede voor het archief, maar goed. Nog een goede reden, om Haarlem nog eens te bezoeken.
Rein (onze gids) vertelde ook, dat hij zijn dakterras ook klaar had. Uiteraard wilde we die ook wel even zien. Nou... het is een prachtig plekje geworden. Je kan precies over alle daken kijken van Haarlem. Erg mooi.
Rond een uurtje of 4 in de middag gingen we weer naar het NS station, om weer met de trein terug te gaan naar Alkmaar en vanuit Alkmaar met de bus naar Egmond.
De reis naar Haarlem verliep trouwens nogal vreemd. We gingen met de bus naar Alkmaar, dat ging perfect, maar daarna moesten we met de trein naar Haarlem.  We hadden niet meteen door, dat we moesten inchecken met de OV-chip direct bij binnenkomst van het station. Dus toen we op het perron stonden te wachten op de trein en zochten naar zo'n incheckpaal, vertelde er iemand ons, dat het buiten het station moest gebeuren. Dus wij snel weer het perron af en uit het station en daarna weer naar het zelfde perron. Belachelijk eigenlijk, maar goed, we waren nog op tijd. Het vinden van het juiste perron is trouwens ook nog een hele klus. Ik, als slechtziende, had het perron nooit gevonden. Nergens was er personeel om na vraag te doen. Leuk hoor die bezuinigingen in het OV.
Maar goed. Het is na veel heen en weer geloop toch gelukt om de juiste trein te pakken te krijgen.

We zijn donderdag wezen shoppen in Alkmaar. Ik heb nog een mooie bleuwe trui gekocht en een kanarie geel t-shirt en sweather. Het was mooi weer, alleen halverwege de rit terug vanaf Alkmaar, regende het.

Ik heb ook nog wat nuttigs gedaan. Afgelopen maandag, waren we bij het restaurant 'De Zilte Zoen'. We hebben daar heerlijk gegeten en na het eten kon je een enquete formulier invullen. Ik vertelde in deze enquete dat ik als slechtziende het prettig zou vinden, dat ze me uit konden leggen wat me geserveerd werd. De eigenaar reageerde daar positief op en vertelde me, dat ze daar zeker rekening mee gingen houden, als er weer slechtziende- of blinde mensen weer op bezoek komen.
Nou... ze hebben woord gehouden. Donderdag waren we er weer en inderdaad, de bediening deed keurig hun werk. Ze vertelden precies wat me werd voor geschoteld en waar ze het neer hadden gezet. Elly zei nog, toen we donderdag binnen kwamen, dat de eigenaar de bediening even bij elkaar riep, om het één en ander uit te leggen, dat kon Elly aan de gebaren wel zien. Nadat we donderdag klaar waren met eten en gingen afrekenen, bedankte ik de bediening en of ze even de eigenaar wilde roepen. Die kwam ook en ook hij bedankte ik voor zijn extra service. Hij was daar erg blij mee. Ik kan dus nu bij deze zeggen: De Zilte Zoen is nu geschikt bevonden voor mensen met een visuele beperking...:-)

Voor Egmond aan trouwens, waren we nog eerst in Houten. Daar was de ZieZobeurs. De ZieZobeurs is een beurs voor blinden en slechtzienden. Deze dag was voor mij een erg groot succes. Ik wilde wat mensen ontmoeten, die ik via Twitter heb leren kennen en die mensen heb ook daadwerkelijk ontmoet.
Zeker de ontmoeting met Annemiek van Munster vond ik erg mooi. Ze herkende me meteen en reageerde meteen entousiast. We hebben lekker met elkaar gekletst. Ik vroeg onder andere aan haar, hoe ze haar iPhone bediende, terwijl ze erg slecht kan zien. Verder hebben we het nog even kort over ons eigen oogaandoeningen gehad. Annemiek is de schrijfster van het boek +23. In dat boek beschrijft ze precies de revalidatieperiode van haar oogaandoening. Ze beschrijft soms precies de dingen die ik ook nu mee maak. Over haar werk, over het accepteren en nog veel andere dingen die bij zo´n revalidatieproces komt kijken. Toen we de hele beurs over waren geweest, heeft Elly haar boek gekocht met daarin een handtekening van Annemiek, gericht aan mij. Erg leuk.
Ook heb ik op de beurs de directeur van Viziris gesproken. Ook dat was een ontzettend leuke ontmoeting. Ook weer een vorm van herkenning. Peter Hulsen (directeur Viziris) herkende me ook al meteen. Toch wel handig die foto op Twitter.
We hebben het onder andere gehad over nieuwe richtlijnen voor geleide lijnen en over de nieuwe vorm omtrent de Viziriskaart. Mogelijk is de Viziriskaart ook voor de trein geschikt. Laten we dat maar hopen.
u
Annemiek van Munster en ik op de ZieZobeurs

Na de ZieZobeurs zijn we bij Una en Aurora geweest. Dat was ook reuze leuk. Ook serieus gepraat over mijn situatie op mijn werk en ook over een zageres. Deva Premal. De CD die ze me liet horen, was ik meteen enthousiast. Wat een mooie en vooral rustige muziek. In Haarlem heb ik meteen een box gekocht met een DVD en CD erin. Straks ga ik de CD lekker draaien.Heel bijzondere muziek.
Zondag zijn we vanuit Una en Aurora naar Egmond aan Zee gereden.

De week is omgeschoten. We hebben veel dingen gedaan en zijn toch ook redelijk goed uitgerust. Maandag begint het gewone leventje weer. Naar mijn werk en de daarbij behorende zaken. Maar goed. Deze vakantieweek kan niet meer worden afgepakt.

Vrijdag, 13 april 2012 - 8:15 uur
Eindelijk
Vandaag is mijn laatste werkdag voordat we op vakantie gaan. We gaan weer lekker naar ons favoriete plekje. Egmond aan Zee.
Maar daarvoor hebben we het nog redelijk drukjes. Vanavond is weer de computerclubavond. Jaja, op vrijdag de 13de. :-)
Morgen gaan we eerst naar de ZieZobeurs in Houten. De ZieZobeurs is een beurs voor mensen met een visuele beperking of die daar mee te maken hebben. Ik heb via Twitter al een aantal mensen gesproken om mekaar te ontmoeten. Zo ga ik kennismaken met de directeur van Viziris en ook ga ik Annemiek van Munster ontmoeten. Annemiek is de schrijfster van het boek '+23'. Dat boek gaat over de acceptatie van haar visuele beperking. Ze heeft het op een hele leuke en heldere manier geschreven. Ook heeft ze 2 wekelijks een column op de site van Koninklijke Visio.
Zo heb ik nog wel wat meer ontmoetingen in petto en wie weet kom ik nog meer bekenden tegen. Ik heb er wel veel zin in. Beetje netwerken en zo kan nooit geen kwaad.

Daarna gaan we vanuit Houten door naar Wieringerwaard. Dat wordt vast weer gezellig. In Wieringerwaard woont een hele goeie vriendin van ons, met haar 6 jarige dochtertje. We blijven daar 1 nachtje slapen en zondag gaan we vanuit Wieringerwaard naar Egmond. Dan zijn we voor een week klaar. Even lekker genieten van de rust en even lekker nergens aan hoeven denken.
Ik weet nog niet of ik mijn laptop meeneem. Een keer een weekje geen computer is ook wel eens lekker. Ok. Ik neem mijn iPad uiteraard wel mee, dus ik ben altijd te volgen via Twitter en Facebook. Dus missen gaan jullie me niet... hihi...

Nog even werken en dan EINDELIJK vakantie.

Dinsdag, 10 april 2012 - 10:20 uur
Pasenbrunch bij 'Bitter en Zoet'
Gisteren was het 2de Paasdag. We zijn samen met mijn moeder naar Veenhuizen geweest voor een Paasbrunch. De Paasbrunch was in hotel 'Bitter en Zoet''.
Het was erg gezellig. Het was allemaal lekker vers en het zag er ook allemaal erg mooi uit. Wat wel lachen was, dat op de achtergrond muziek werd gedraaid. Alleen stond de CDspeler op repeat op 1 nummer. Dus we hadden 2 uur lang het zelfde liedje. Gelukkig stond de muziek niet zo hard, maar ik vond het wel komisch.
Wat nog meer lachen was, dat ik op Twitter over dit euvel schreef. Ik vertelde via Twitter dat het eten bij 'Bitter en Zoet' heerlijk was en dat 1 liedje aldoor te horen was. De mensen van 'Bitter en Zoet' reageerden meteen en vertelde mij, dat ze meteen de CDspeler gingen aanpakken. Zo zie je maar, hoe makkelijk Twitter kan zijn en hoe snel zoiets rond gaat. Maar ik wil nog wel even duidelijk maken, dat het eten bij 'Bitter en Zoet' erg lekker en super vers is. Zeker een bezoekje waard.

Na de brunch zijn we ook nog even bij 'Theetuin Tiny' geweest. Dat was wel gezellig. Deze theetuin is tijdens Pasen net open gegaan. Tiny vond het leuk, om ons weer eens te zien. Elly en ik komen daar namelijk wel vaker.
Na de theetuin, zijn we naar Tolbert gereden. Daar lekker gekletst en bij ons thuis gegeten en na het eten mijn moeder weer naar huis gebracht.

De dag was erg gezellig. De regen viel in Veenhuizen gelukkig mee. Het was zelfs even lekker buiten.

Tijdens de 1ste Paasdag hebben we niks gedaan. We hebben naar Parijs - Roubaix gekeken. Was wel mooi. Ik vind dat DE voorjaarklassieker.

Nu nog 4 dagen op mijn werk en daarna een weekie vrij. Daar kan ik nu al naar uit zien. Maar daarvoor schrijf ik vast nog wel wat.

Vrijdag, 6 april 2012 - 23:00 uur
Visus 0,2
Gisteren was een dag, die ik niet zo snel zal vergeten.
Ik moest naar het UMCG voor een gezichtsveldonderzoek. Ik heb altijd al een hekel aan dit onderzoek gehad, want het is erg intensief, maar dit onderzoek heb ik zelf aangevraagd.
3 weken geleden was ik ook al in het ziekenhuis voor een reguliere controle. Die controle viel me zwaar tegen, want volgens de arts was er niet veel veranderd. Ik vertelde dat ik het idee had, dat het wel slechter was geworden en dus vroeg ik dit onderzoek van gister aan.
Het  gezichtsveldonderzoek duurt normaliter 3 kwartier ongeveer, maar ik was na ongeveer een kwartier al klaar. Het onderzoek verliep opzich wel goed, maar ik had het idee, dat ik niet alles gezien had.
Een gezichtsveldonderzoek is een onderzoek, waarin ik naar een centraal lampje moet kijken en rond dat lampje beweegt er een wit lampje net zo lang, totdat lampje in mijn blikveld terecht komt. Zie ik dan het bewegende lampje, moet ik op een knopje drukken. Dat bewegende lampje is eerst vrij groot, maar het wordt steeds kleiner, zo klein, dat ik het lampje niet meer kan zien.
Na dit onderzoek, kreeg ik ook een gesprek met de arts. Dat gesprek verliep prettig. De arts nam alle tijd voor mij en ik kon dus ook alles vragen. Ik was nieuwsgierig wat nu mijn visus was. In 2007 was mijn visus nog 0,5. De arts meldde mij gisteren, dat mijn visus nu 0,2 is, Dat betekent dus wel een groot verschil.
Je moet het zo bekijken. Als een goedziende (dus een visus van 1,0) op 10 meter een voorwerp in details nog goed kan zien, is dat bij iemand met een visus van 0,2 de details op 2 meter nog zichtbaar.
Het verbaasde me eigenlijk niet meteen dat het achteruit was gegaan. Maar dat het 0,2 was, had ik zeker niet verwacht. Het is wel een bevestiging voor mij, dat het slechter is geworden en dat het niet tussen mijn oren zit, of dat het door stress komt. Het maakt het natuurlijk niet minder erg, maar toch.Elly heeft ook nog de afdrukken gezien van het net afgenomen gezichtsveldonderzoek. Elly kon daarop precies zien, welke informatie ik mis en wat ik nog redelijk goed kan zien. Ze tekende me dat later nog even uit en dat was ook wel interessant. De arts vertelde er ook bij, dat ze nog steeds niet weten, wat de oorzaak is en welke aandoening ik nu precies heb. 9 oktober moet ik weer terug komen. Dat zal wel een gewone controle zijn.

Vandaag heb ik veel nagedacht over gister. Via Twitter heb ik dit nieuws al verteld, daar kreeg ik ook veel reacties op. Iedereen bedankt daarvoor, maar nu voel ik me pas erkend als slechtziende. Het klinkt misschien wat raar, maar het bewijzen dat het soms niet gaat, is voorbij. Mensen houden er nu, vreemd genoeg, nog meer rekening mee. Het kan natuurlijk ook een kwestie van gevoel zijn, dus dat ik denk, dat mensen anders naar me doen, maar het voelt nu wel beter. Alleen moet ik wel zeggen, dat die 0,2 wel steeds meer tot me doordringt.

Ik ben echt toe aan vakantie. Nog een weekje en dan is het eindelijk zover. Dan gaan we lekker naar Egmond. Even lekker genieten van mekaar en van de rust.

Zo... nu weten jullie precies wat er gisteren allemaal gebeurd is.

Donderdag, 5 april 2012 - 10:50 uur
Krijg hulp
Gisteren was ik bij MEE. MEE is een instelling, die mensen met een beperking helpt met juridische zaken. Mijn huidige werkgever heeft me vorig jaar al ziekgemeld voor 20%. Sinds 2 weken ben ik nu voor 80% ziekgemeld.
Ook is mijn verantwoordelijkheid ontnomen omtrent het systeembeheer en helpdesk. Mijn collega´s moeten nu eerst een extern bedrijf bellen, die bekijkt of die call bij mij wordt doorgestuurd of dat zij de vraag gaan oppakken.
Ik heb 16 jaar bij mijn huidige werkgever gewerkt en ik werk er uitaard nog wel, maar het voelt of ik al afscheid heb genomen van mijn werk.
Nu gaat MEE mij helpen, om te kijken of alles nog gaat, zoals het hoort te gaan. De verstandhouding tussen mij en mijn leidinggevende is nog goed gelukkig, maar ik wil voor mijn eigen gevoel zeker weten of alles zo gaat, zoals het hoort.
Het gesprek bij MEE verliep prettig. Ik kon wel een beetje moeilijk op gang komen, want ik sloeg een beetje dicht. Ik ben eigenlijk al een jaar bezig met dit traject en omdat ik mijn visuele beperking ook nog niet helemaal heb verwerkt, wordt het me soms te veel.
Volgende week krijg ik een telefoontje van MEE, dan gaan we over mijn situatie verder praten en wellicht volgt er daarna nog een gesprek met mijn leidinggevende, maar misschien is dat ook niet echt nodig. We zien het wel. Het voelt voor mij tenminste prettig, dat ik er nu niet alleen voor sta.

Vanmiddag weer een heftig iets. Dan moet ik voor een gezichtsveldonderzoek naar het UMCG. Dat is niet echt mijn favoriete hobby, maar ik heb er wel zelf om gevraagd. Ik merk dat mijn gezichtsveld afneemt. Ik wil nu gewoon weten hoeveel procent ik nog kan zien. Er is helaas niks aan te doen, maar ik wil nu gewoon actie zien. Die simpele, niets zeggende, testjes ben ik wel zat. Zo'n gezichtsveldonderzoek duurt 3 kwartier. Erg vermoeiend. Ik moet dan recht voor uit kijken en als ik dan in een onverwachte hoek een lampje zie branden, moet ik op een knopje drukken. Die lampjes zijn soms niet groter dan een spelde knop en branden heel lichtjes, maar er zitten ook lampjes bij, die weer wat groter zijn en wat feller branden. Daarna krijg ik een gesprek met de specialist. Die vertelt me dan, hoe het gezichtsveld er nu letterlijk uitziet. Wel spannend vind ik.

Met en al, een vreemde week. Maar goed... daar kom ik ook wel weer door.
Ik heb vanavond mijn laptop niet bij mij, dus ik kan niet meteen de uitslag op mijn blog schrijven. Volg daarom mijn Twitter maar even, want daar schrijf ik het één en ander wel even op.

Dinsdag, 3 april 2012 - 9:55 uur
Van alles gaande
Deze week wordt een druk weekje. Zaterdag kreeg ik een brief van het UMCG dat ik a.s. donderdag kan komen voor het gezichtsveldonderzoek wat ik 3 weken geleden had aangevraagd. Dan wordt er bekeken of mijn visus onder andere gelijk is gebleven of is verslechterd. Lijkt me wel spannend. Ik merk wel verschil, maar nu wordt er eindelijk weer eens gekeken of het nu ook echt zo is.

Morgen heb ik een gesprek met iemand van MEE. MEE is een stichting die zich bezighoudt met een soort juridisch loket voor mensen met een beperking. Ik ga daar heen, om uit te zoeken of mijn werkgever op de goeie manier bezig is, voor wat betreft mijn ziekmelding en de dingen die daarbij komen kijken. Het voelt opzich allemaal wel goed, maar ik wil zeker weten of het ook echt juridisch goed in elkaar zit.
Ik krijg van meerdere mensen advies. Allemaal erg aardig, maar daar word ik soms erg onzeker door. Nu kan MEE me precies vertellen hoe het in elkaar zit. Dat gesprek heb ik morgenvroeg om half 10. Dus ben benieuwd.

Morgenmiddag hebben we een kleine vergadering met de werkgroep 'Toegankelijkheid' van het Platform Gehandicapten Leek (PGL). Dat is dit keer bij ons thuis. Wel apart. Maar we zijn in totaal maar met 4 mensen, dus dat is makkelijk te doen.
Ook heb ik voor PGL een domein verhuisd naar Helder Hosting. Dan kan ik de website mooi onderhouden en e-mailadressen aanmaken. Dat is net van de grond, maar als je eens kijkt op platformgehandicaptenleek.nl dan lees je daar binnenkort meer.

Verder zit ik vanaf afgelopen vrijdag ook op LinkedIn.
Ik kreeg dat als advies van Visio. Ik was daar afgelopen donderdag om te praten omtrent de re-intergratie 2de spoor. Visio gaat me helpen om een nieuwe toekomst te beginnen. Dus opzoek naar een nieuwe baan.
Dat gesprek verliep erg emotioneel, want ja, mijn werk bij de NOM is enorm veranderd ten opzichte van een week geleden. Na 16 jaar NOM ben ik geen eerste lijns systeembeheerder en helpdeskmedewerker meer.
Doordat ik nu op LinkedIn zit, kan ik mijn Oog voor Omgeving ook meer promoten. Ik heb al aardig wat 'Connections' (volgers) in 1 dag tijd. Alleen ben ik er nog niet helemaal in thuis. Ik heb nu een App op de iPad staan, die het voor mij wel mooi overzichtelijk maakt.
Zit je ook op LinkedIn. Zoek dan naar de naam 'Bert G. Vos' en dan zie ik je vanzelf wel voorbij komen.

Zo zie je maar, lekker drukjes .

Zondag, 25 maart 2012 - 21:20 uur
Ieder mens heeft waardering nodig
De afgelopen 2 weken is voor mij een rotperiode. Op het werk gaat het allemaal anders en dat brengt bij mij heel veel spanning te weeg.
Wat er allemaal gaande is op mijn werk, wil ik hier wel vertellen, maar dat wordt een super lang verhaal. Maar ik kan wel zeggen, dat het na 16 jaar met veel plezier gewerkt te hebben, dat het toch een stuk minder leuk aan het worden is.

Mede dankzij mijn werk, ben ik steeds meer tot besef gekomen, hoeveel ik nog eigenlijk kan zien. Ik voel me zelf niet meer mij zelf. Ik ben afgelopen vrijdag maar naar de huisarts gegaan voor een verwijsbrief om naar een psycholoog te gaan. Ik ben over deze nieuwe situatie erg emotioneel. De huisarts vertelde mij, dat ieder mense waardering nodig heeft. De huisarts zei verder ook nog, dat een psycholoog prima mij kan helpen, maar dat een psycholoog die ook nog verstand heeft van mensen met een visuele beperking eigenlijk beter voor mij was. De huisarts gaat er over na denken en hij belt me a.s. dinsdag op, om te vertellen of ik naar Visio ga, of naar een gewone psycholoog.
Het maakt mij niet zoveel uit. Als ik er maar eens goed over kan praten.
De huisarts zei ook nog tegen mij, dat ik een keer aan me zelf moest denken en niet afvragen hoe anderen er over denken als ik ergens hulp bij nodig heb. Toegeven dat je minder goed kan zien, is helemaal niet fout, vertelde de huisarts. Alleen vertelde ik er wel bij, dat dat voor mij erg lastig is. Ik wil alles nog kunnen en dat lukt eigenlijk ook wel, alleen niet meer in het tempo wat een goedziende doet.

Nu zit ik dit stukje te typen. Met een gevoel van ontevredenheid.
Elly en ik hebben vandaag een hele gezellige dag gehad. Eerst geluncht bij het Familiehotel in Paterswolde en daarna naar Veenhuizen om wat te gaan drinken bij het gevangenismuseum. Erg leuk allemaal, maar dat vervelende gevoel blijft nog wel. Hopelijk wordt het anders, als ik straks er goed over kan praten. Elly steumt me goed, ze weet alles goed te verwoorden wat ik eigenlijk voel. Maar het is gewoon goed, dat ik er ook met een externe over kan praten.

Zaterdag, 17 maart 2012 - 22:15 uur
André van Duin en het Spoorwegmuseum
De afgelopen 24 uur waren erg druk. Gisteravond waren Elly en ik in de MartiniPlaza bij de theatershow van André van Duin. De show was ontzettend leuk.
De show begon exact om 20:00 uur en duurde tot 23:00 uur. Het was van begin tot eind erg leuk. Verschillende lachwekkende scenes kwamen er voor bij. Zo was er een 'Wie van de Drie' act. André speelde voor de 3 mannen. Annemarie (de nieuwe vrouwelijke aangeefster bij André) moest raden, wie van de 3 mannen nu de juiste was. Er was maar 1, maar die speelde dus eigenlijk voor 3.  Dit was een echte 'van Duijn' act. Ook was er het programma 'Thussen Kunst en Kitch'. André had een uniek kunstvoorwerp in een potje zitten. De oor van Vincent van Gogh. Alleen bleek het de verkeerde oor te zijn.
De show begon weer heel vreemd. André was te laat, want die stond in de file op de Vismarkt. Maar toen André Ron belde, maakte André snel in orde, want als Ron ging zingen, zou de hele zaal leeglopen zei André. Ook wou André een groepsfoto maken van zijn hele familie. Die familie bestond uit ongeveer 20 mensen uit de voorste rij van het publiek. Dus ongeveer 20 mensen werden het podium opgestuurd. Ook erg leuk. Met en al, het was een ontzettend leuke show. Veel gelachen en weer ouderwets Dré.
We waren rond half 1 vanacht weer thuis. We waren met de bus naar de stad gegaan, zodat we geen gedoe hadden met parkeren, maar goed. We moesten na de show toch wel lang wachten voordat de bus er was.

Vanmorgen waren we er ook alweer vroeg af. We zijn samen met een goeie vriend, Nicolaas, met de trein naar het Spoorwegmuseum in Utrecht gegaan. De reis verliep voorspoedig en het was ook schitterend weer. De zon scheen volop en we hebben totaal geen regen gehad. Rond een uurtje of 12 waren we bij het museum. Het was erg mooi. Veel mooie oude treinen gezien en ook veel gerestaureerde gebouwen die met het spoor te maken hadden. Zo kon je een Koninklijke wachtruimte bekijken. We hebben ook de Oriënt Express gezien. Daarvan zie je hiernaast een foto. Ook hebben we de Arend gezien. Een echte oude stoomlocomotief. Prachtig. gewoon. Alles was wel te zien. Van modelspoorbaan tot aan echte originele treinen. Het was gewoon mooi.
Voor en na het museum hebben we uiteraard ook Utrecht Centraal gezien. Daar was het erg druk. Mijn zicht was op dat moment beroerd en ik raakte ook even in paniek. Ik had op dat moment totaal de controle niet meer omtrent het zien. Gelukkig zat ik bij een Italiaanse koffietent, maar het ging dus even helemaal mis. Ik werd er zelfs helemaal emotioneel van. Het heeft de rest van de dag mijn humeur niet verspest, maar het was wel een aparte ervaring. Er is dus wel degelijk wat mis met mijn zien.
Rond een uurtje of 16:00 uur waren we weer op Utrecht Centraal. Het was druk in de trein naar Groningen. Gelukkig hadden we een zitplek, maar we hadden geen minuut later in moeten stappen, want alle plekken waren toen al bezet.
Rond een uurtje of kwart over 8, waren we vanavond weer thuis. Moe, maar voldaan. Het was erg gezellig en Nicolaas, die vroeger bij het spoor had gewerkt, heeft nog oud-collega's van hem getroffen. Dat maakt Nicolaas zijn dag natuurlijk helemaal kompleet.

Het was erg druk allemaal, André en Spoorwegmuseum, maar het was het zeker waard.

Vrijdag, 16 maart 2012 - 17:15 uur
Het is DAAR en u moet DIE kant op. Oogheelkunde UMCG
Vanmiddag moest ik op controle komen voor mijn oogzenuw. Deze controle stelde niet veel voor. Ik moest eerst lettertjes lezen op een bord en dat ging niet zo best en nadat ik oogdruppels in kreeg en 5 minuten later bij de arts moest komen, heeft de arts nog even naar de oogzenuw gekeken. Hij zei dat er niet zoveel was veranderd ten opzichte van vorig jaar. Maar toen ik vertelde dat ik het wel een stuk slechter vind gaan, besloot hij me terug te laten komen voor een gezichtsveldonderzoek. Het gesprek met de arts was iets van 10 minuten en toen waren we ook al klaar. De scherpte van mijn zicht werd niet eens gemeten. Ook de oogdruk niet. Wellicht komt dat allemaal nog tijdens het gezichtsveldonderzoek.
Maar toen we het ziekenhuis in waren en richting de Oogheelkunde liepen, zagen we dat ze met een verbouwing bezig waren. De stoelen van de alternatieve wachtruimte stonden precies midden op de lijn die ons moest leiden naar de receptie. Eenmaal aangekomen bij de receptie en was aangemeld, wees de receptioniste wijzend aan 'Die kant moet u op'. Nou... dat zag ik dus niet. Verderop moest ik me weer melden bij een andere receptie en zij vertelde me, dat ik DAAR kon gaan zitten. Nu werk je, als receptioniste bij een oogafdeling, waar meer slechtziende of blinde mensen komen en dan ga je zo te werk. Ik begrijp dat niet. Ik zie dat soort gebaren dus niet. Het is dat Elly er bij was, maar anders begreep ik gewoon niet, wat ze bedoelde. Ik heb het ook aan de arts verteld, alleen of hij er ook wat mee doet... Denk het niet.

Nou ja... ergens in april of mei krijg ik het gezichtsveldonderzoek en dan hoop ik meer te weten te komen.

Vrijdag, 16 maart 2012 - 9:55 uur
Centrumplan Leek/ Nietap en Centrumschool Leek worden erg goed toegankelijk
Afgelopen dinsdag was er weer een bestuursvergadering van de NVBS. Dit was mijn eerste officiele bestuursvergadering, sinds de beëdiging bestuurslid tijdens de jaarvergadering. Ik was dit keer lekker op dreef. Had er veel zin in en ik heb nu ook 2 taken op mij genomen. De eerste was 'Mobiliteit' en de 2de is Ledenwerving.
In de werkgroep Mobiliteit zat ik al, sinds 20 februari. Maar ledenwerving is voor mij nieuw. Wat het precies gaat inhouden weet ik nu nog niet helemaal, maar de NVBS Groningen moet gewoon groter worden. We hebben nu een kleine 150 leden, maar dat moet er veel meer worden. Daar ga ik mede voor zorgen.
De mobiliteit werkgroep is echt mijn ding. Alles wat met openbaar vervoer heeft te maken ga ik behandelen. Dus de toegankelijkheid in bussen, treinen, taxi's en alle andere vervoersmiddelen. Over omroepinstallatie in bussen of treinen, borden op perrons, bushaltes, gidslijnen en nog veel meer.
Zo heb ik ook groot succes geboekt, samen met het Platform Gehandicapten Leek, dat het nieuwe centrum erg goed toegankelijk wordt voor blinden en slechtzienden. Ik zat er eigenlijk als vertegenwoordiger van 3 instanties. 1 Platform Gehandicapten Leek, 2 Oog voor Omgeving en 3 voor de NVBS Afd. Groningen.
De gemeente Leek was in het plan Centrumschool kompleet de gidslijnen vergeten in te tekenen in het plan. Na een gesprek van een uur, hebben we op de belangrijkste punten, toch voor me kaar gekregen dat daar gidslijnen, markeertegels en dergelijke komen. Dus ze worden nu difinitief verwerkt in het plan en dat mag toch wel een succes genoemd worden.
Gisteren hadden we dat overleg in het gemeentehuis van Leek.
Nog even over de NVBS. Ik ga me daar nu nog meer mee bezig houden. Dat deed ik al, maar nu probeer ik nog activer in te zijn. Ze hebben me ook gevraagd, of ik een deel van het secretariaat over te nemen. Mails doorsturen en dergelijke. Daar moet ik nog wel even over nadenken, want een secretariaat is wel heel veel werk en ik weet niet, of ik dat wel aankan. Maar ik heb tot 8 april bedenk tijd, want dan is er weer een bestuursvergadering.

Vandaag moet ik naar het UMCG voor mijn jaarlijkse oogcontrole. Ik ben benieuwd hoe de status nu is, omtrent mijn oogzenuw. Maar daarover lezen jullie spoedig meer.
Vanavond hebben we echte ontspanning, want dan gaan we naar de theatershow van André van Duin. Daar heb ik echt heel veel zin in.

Morgen gaan we trouwens naar het spoorwegmuseum in Utrecht. Ook lekker met de trein. Ik neem mijn iPad ook mee, dus volg mijn twitter maar, dan weet je precies wat we allemaal aan het doen zijn...:-)

Maar over al dit alles lees je uiteraard hier ook weer wat meer...

Zondag, 11 maart 2012 - 21:55 uur
Groot verschil
Gisteren was de dag van de taststok. Ik kon gisteren mijn stok ophalen. Ik vertelde vorige week al, dat de nieuwe stok dunner en lichter was. Nou... dat is ook zeker zo. De stok is niet alleen dunner en lichter, maar ook een stuk gevoeliger.
Ik kwam gisteren bij de winkel om de stok te halen. Deze keer werd ik door een mannelijke verkoper geholpen. Die opende stok net zo onhandig als zijn collega van vorige week. Na het openvouwen van de stok moest de jumbobal er ook nog op. Dat past gelukkig goed. niet te ruim of zo. Nadat de stok kompleet in elkaar zat, voelde de stok nog steeds erg licht aan. Na de betaling, gingen we uiteraard met de nieuwe stok de binnenstad in. De stok maakt veel minder lawaai en is erg gevoelig. Ik voel nu letterlijk alles. Zelfs op vloerbedekking voel ik verschil.
De stok is wel 1 meter 35 cm. Maar doordat de bal er wat hoger op zit, is de stok toch iets langer dan mijn oude stok. Op de foto hiernaast zie je het verschil in stokken.
Links zie je de nieuwe en rechts de oude. Je ziet, dat de nieuwe stok veel mooier opgevouwen is als de oude. Bij de nieuwe stok, valt de jumbobal net buiten het opvouwgedeelte van de stok. dus de nieuwe stok is ook makkelijker op te vouwen als de oude. Met en al... dik tevreden.

Gisteren waren we bij de repetitieavond van Emmy & The Bluegrass Pals in Veenhuizen. Het was erg gezellig en we hadden grootste lol. Veel mooie liedjes gehoord en ik heb ook een aantal liedjes opgenomen met mijn iPad. De kwaliteit is redelijk geworden.
Door deze repetitieavond waren we pas rond kwart voor 1 vanacht thuis. Moe maar voldaan.

Vanmiddag was een aparte middag. Ik zou gebeld worden door de KPN. De computerclub waar ik vicevoorzitter van ben heeft een nieuwe internetverbinding. Dus ook een nieuwe router. De router had ik 3 weken geleden al geconfigureerd, maar door onbekende redenen was de router in een vreemde instellingen gezet. PCVeilig heette dat. Doordat ik begin deze week met de KPN had gebeld, hebben ze de PCVeilig er weer vanaf gehaald. Vrijdag was de reguliere computeravond en daar wilde ik de router weer zo instellen, zoals ik dat een paar weken geleden had gedaan.
De KPN belde me, om me te vertellen, wat de reden was geweest dat ze de router hadden aangepast. Dat kon de KPN me niet vertellen en ik vertelde de KPN dat de verbinding weer goed werkte. Wel met een goeie naam, alleen de WPA-code moest nog wel ingesteld worden. Dat lukte vrijdag niet, maar na het telefoontje van de KPN, zijn we naar Exloo gereden en als nog de juiste WPA-code ingevoerd en vreemd genoeg kon dat nu wel. Dus met en al... straks kan iedereen weer internetten bij de bijeenkomsten. Daar ben ik erg blij mee.
We zouden niks doen vandaag, maar het is uiteindelijk toch weer wat geworden. Gelukkig met succes.

Nu zit ik dit stukkie te tikken. Nog even de website van de club aanpassen en dan maar weer naar bed, want morgen wordt weer een drukke dag.

Vrijdag, 9 maart 2012 - 15:55 uur
Je bent een nummer bij het UMCG
Deze week was een bewogen week. Elly moest afgelopen maandag naar het ziekenhuis. Ze moest voor controle komen voor haar rikketik. Die controle stelde niet zoveel voor. Ze hoefde alleen maar een ECG. Ze heeft ook een gesprek gehad met de arts en die heeft ook nog even naar haar longen en hart geluisterd. De arts was positief. Ze was erg goed bezig om naar de sportschool te gaan en hij vond ook, dat Elly er goed uit zag. Allemaal wel mooi, maar Elly was achteraf zeer ontevreden over het gesprek. Ze vond de arts wat te neutraal. Ze had het gevoel dat hij niet alles vertelde. Hij vertelde niks over de ECG en over het luisteren van haar longen en hart. Ok... ze heeft er ook niet naar gevraagd, maar ik vind wel, dat de arts daar zelf over moet beginnen.
Elly was erg nerveus en onzeker over het gesprek. Ze is woensdag zelfs nog naar het ziekenhuis geweest om te vragen om een afspraak te maken om met de arts te praten. Ze stond huilend aan de receptie en de receptioniste was erg zich zelf. Ze had geen begrip en ze moest de brief maar afwachten die haar werd toegestuurd. Ze werd niet even gekalmeerd of zo. Belachelijk. Maar goed. Zo zie je maar, je bent een nummer bij het UMCG in plaats van een mens/ patient.
Vanmorgen heeft Elly nog met de huisarts gesproken hierover. De huisarts had de zelfde mening als dat wij hadden. Vol onbegrip. Onze huisarts gaat de arts in het UMCG bellen over deze onpersoonlijke toestanden. Dat is heel mooi. Hopelijk helpt dat een beetje.

Morgen mag ik mijn taststok gaan halen. Daar kijk ik echt naar uit. Eindelijk weer een nieuwe. Alle nieuwe dingen zijn leuk zeg ik altijd maar. Ben benieuwd hoe die bevalt, want deze nieuwe is lichter in gewicht en is dunner.

Gisteren hadden we een bijeenkomst in het gemeentehuis Leek voor het nieuwe centrum. Deze keer ging het over de centrumschool.  We hebben met meerdere projectleiders gesproken en donderdag a.s. hebben we een gesprek met de man, die over de indeling gaat, omtrent bestratig en dus geleide stroken en markeringstegels. Dat gesprek is erg belangrijk, want eind maart kan dat dan allemaal nog mee worden genomen in het officiele plan. Dus we gaan ons best doen, om voor mensen met een visuele beperking het centrum toegankelijk te krijgen en te houden.

Zo zie je maar... de week was lekker druk. Vanavond naar de computerclub. Dat wordt vast weer super gezellig.

Zaterdag, 3 maart 2012 - 23:50 uur
Nieuwe taststok besteld
Vandaag waren we in de stad Groningen. Ik moest mijn OV-chipkaart nog activeren voor de trein.;. Het moest zo ingesteld worden, dat ik in de 2de klas kan reizen. Dat moest nog steeds gebeuren. Volgende week gaan we met de trein naar Utrecht, naar het Spoorwegmuseum, dus dan moet ik wel in kunnen inchecken. We kwamen aan bij het loket van de NS en de dame die achter de balie zat, was uiterst vriendelijk. Ze vond het geen enkel probleem om mijn OV-chipkaart te activeren voor de trein. Ik hoor regelmatig dat ze bij dit loket soms erg moeilijk doen hierover, maar bij mij was het geen enkel probleem. Ze wou alles voor me regelen.
Nadat ik de kaart heb laten activeren, zijn we naar het centrum van de stad gegaan. Ik wilde graag een nieuwe taststok bestellen, want de huidige gaat steeds meer kuren vertonen. Zo is het elastiek wat ruim en is de onderkant niet meer zo goed reflecterend. Bij Woldring Optiek heb ik de stok besteld. Het was wel lachen, want de verkoopster had nog nooit de stok in actie gezien. Ze wilde de nieuwe stok openvouwen en dat deed ze erg onhandig. Ze had Elly bijna een oog uiitgestoken. :-) Toen liet ik zien, hoe je dat moest doen en ze was helemaal verbaasd hoe snel de stok zich openvouwde.
De nieuwe stok heb ik al gezien. Het is een heel stuk lichter en dunner als die ik nu heb. Alleen deze stok was 5 cm te lang. De taststok is per 5 cm te bestellen en ik moet een lengte hebben van 1m35. Dus dan maar bestellen. Ik dacht eerst van 'Wat is nu die 5 cm?', maar Elly zei dat ik toch de goeie lengte moest bestellen en daar had ze natuurlijk gelijk in. Het is niet voor niks maatwerk.  Ik zie er echt naar uit om de nieuwe stok te gebruiken. Deze was wonderbaarlijk licht. Het weegt bijna niks. Ok... de bal zat er nog niet aan, maar dan nog, ik was totaal verrast. Misschien maakt deze nieuwe stok ook wat minder lawaai tijdens het rollen over klinkers. Ik kan de stok waarschijnlijk eind deze week ophalen.
Na Woldring Optiek zijn we nog wat in wat winkels geweest. Onder andere bij de HEMA een lekker broodje gegeten en Elly heeft nog een mooie paarse blouse gekocht. Rond kwart over 2 gingen we weer vanaf de Grote Markt rechtstreeks met de bus naar Leek. Daar nog wat boodschapjes gedaan en daarna naar huis gegaan.
Ik ben tevreden uit de stad gekomen. OV-chipkaart is nu kompleet, nieuwe taststok is onderweg en een super gezellige dag achter de rug.

Woensdag, 29 februari 2012 - 22:15 uur
iMac
We hebben sinds vandaag een iMac. Wat is dat toch een mooi apparaat. Elly heeft het bij Brisk-ICT opgehaald vanmiddag en is er gelijk mee aan de gang geweest. Ze zette de iMac aan en alles stond er gewoon al op. Geen geklooi met pre-install en zo, gewoon wat persoonlijke instellingen invoeren en dat was alles.
Op het internet lukte niet direct. De WiFi deed het wel, van de iMac naar de router, maar daarna hield het op. Dat was wel jammer, want daardoor kon Elly niet alles uitproberen. Maar ik nam een UTP-kabel mee, want de router staat toch naast de iMac en toen deed het alles het wel. Ze merkte dat haar agenda van haar iPad en iPhone ook meteen in de iMac stond, ook haar adressen staan nu in de iMac. Hoe zo moeilijk... het werkt direct.
De e-mail had iets meer voeten in de aarde, na een paar keer proberen had ze ineens de mail aan de praat. Maar zoals altijd, even een vakje uitvinken en klaar was Elly.
We hebben er ook intern geheugen bij gekocht. 8GB. Dat wilde Elly er zelf in zetten. Het leek simpel en dat is het in principe ook wel, maar je moest aan 2 lipjes trekken om het oude geheugen van 2 GB er uit te halen om vervolgens 2 bankjes van 4 GB er weer in te zetten. Maar dat ging nogal moeilijk. Je moest er vrij hard aan trekken en voordat we het stuk trekken, laten we dat morgen maar even door Brisk-ICT doen, die doen dat soort dingen toch bijna elke dag.
Maar de iMac doet het nu ook al perfect. Schitterend om te zien en zeer stil. Je hoort het bijna niet, dat ie aan staat.
Ik ga mijn eigen profiel op de iMac aanmaken. Dan kan ik ook de visuele hulpmiddelen testen op de iMac. We hebben de voice-over al even gehoord, maar ik wil er nog meer uit kunnen halen. Maar dat is een leuk speurwerkje voor me zelf.

Zaterdag, 25 februari 2012 - 22:10 uur
NVBS Groningen: Vosje zit nu in het bestuur
Vandaag was een bijzondere dag. Vandaag was de Jaarvergadering van de Nederlandse Vereniging voor Blinden en Slechtzienden (NVBS) Afdeling Groningen. Daar werd ik naar voren gebracht als nieuw bestuurslid. Ik was al vanaf september aspirant bestuurslid, maar nu moest ik nog voorgesteld worden aan de leden. De leden moesten nog instemmen, of ik wel in het bestuur mocht zitten. Van de 27 stemmen, waren er 27 die me in het bestuur wilden hebben. Dus 100 procent. Dat vond en vind ik erg leuk en eervol. Ik ga zeker mijn best doen en sinds afgelopen maandag zit ik nu ook in de werkgroep Mobiliteit en dat is echt mijn ding. Dus ik vind mobiliteit erg boeiend.
Het was verder ook erg gezellig. Veel mensen leren kennen en ik had het gevoel, dat ik nu ook echt bij de NVBS hoor. Het verbaasde me een klein beetje, dat mensen me al goed kenden. Er zijn zelfs aardig wat mensen die deze blog lezen. Dat vind ik natuurlijk erg leuk. Daar doe ik het ook voor.
In de middag kwamen 2 dames van Visio ook nog een themamiddag geven. Ik wist daar al veel van. Ik loop immers al ruim 2 jaar bij Visio en dus weet ik ook wat ze zoal doen. Ik heb Visio ook klassikaal complimenten gegeven dat ze me geholpen hebben met het 'accepteren' van mijn visuele beperking. Dat vonden de 2 dames van Visio erg leuk om te horen vertelden ze me later.
Na de presentatie van Visio, kregen we een zanger. Hans de Troubadour. Nou... die vond ik niet zo geweldig. Hij zong niet vals of zo, maar het was niet echt mijn smaak. Wat ik wel lachen vond, dat hij ook het liedje van Ede Staal zong, 'Het het nog noeit zo donker west' (sorry voor mijn slechte Gronings). Daar moest ik om lachen, omdat het bij de NVBS werd gezongen. De 2de regel van het liedje is namelijk 'Want het wordt altijd wel weer licht'.
Na de geweldige zanger, heb ik afscheid genomen van de afgetreden voorzitter. Want er is vandaag ook een nieuwe voorzitter gekozen en rond 16:00 uur liep ik weer naar de bushalte. Na een gezellige en eervolle dag.

Woensdag, 22 februari 2012 - 21:50 uur
Echt een dag in actie voor 'Oog voor Omgeving'
Vandaag was het echt een slechtziende dag.
Het begon vanmorgen om half 10. Toen waren Elly en ik bij het Platform Gehandicapten Leek (PGL). De wethouder van de gemeente Leek was deze keer ook aanwezig. Wethouder Morssen heet hij. Ik vond het een zeer nuttige bijeenkomst. Het lijkt me een goeie, want hij heeft al heel wat jaren ervaring in het gehandicaptenwezen. Na een uur ging de wethouder er weer vandoor, maar het platform ging verder vergaderen. Ik bracht ook iets in. Ik had het er onder andere over, dat in het winkelcentrum van Leek, Liekeblom genaamd, dat de winkels steeds meer stellages buiten de winkel plaatsen. Ook dat de stellages steeds meer richting de looproute wordt geplaatst. Wat ik jammer vond, dat het PGL er nogal flauw op reageerde. Ze vonden het wel mee vallen en dat we er nu nog niet over gaan hebben. Ik zit onder andere in de werkgroep 'Knelpunten'. Ik vind dat er wel aandacht voor moet zijn en hierover is het laatste woord ook zeker niet gesproken. Na de vergadering zijn we naar de Liekeblom gelopen en met de verkoopster van de bewuste winkel gesproken. Elly nam het woord en Elly had een prettig gesprek met de verkoopster. We gaan binnenkort toch even contact leggen met de beheerder van de Liekeblom om aan het stellageprobleem te werken. Wil het PGL het niet doen, dan doet 'Oog voor Omgeving' het wel. Ik heb nog een aantal foto's gemaakt van de situatie, hiernaast zie je 1 van de foto's.

Na de vergadering en na het lekkere broodje in de Liekeblom, zijn we naar Hoogezand gegaan. We zouden de middag met mijn moeder lekker gaan shoppen in het winkelcentrum van Hoogezand. Het was erg gezellig en mijn moeder vond het ook heel erg gezellig en leuk. Alleen voor mij was het een kleine ramp. Ik vond het winkelcentrum erg 'slechtziend' onvriendelijk. Winkels waren erg krap en rommelig en doordat de betegeling van het winkelcentrum was in verschillende kleuren verspreid lagen, dacht ik vaak, dat er obstakels stonden, terwijl dat niet zo was.
Wat voor mij echt het toppunt was, dat ik per ongeluk iemand aantikte met mijn taststok en die persoon werd heel boos. Ze zei letterlijk 'Kun je niet uitkijken, er zijn nog meer mensen in het centrum hoor'... Nou... Ik vond dat echt niet normaal. Elly vertelde me er ook nog bij, dat de vrouw erg boos keek. Ook diegene die bij de vrouw aanwezig was, was ook boos. Ik snap dat gewoon niet. Ze kwam uit een lastige 'blinde' hoek van mijn zichtveld en daardoor zag ik haar dus niet aankomen. Ik tikte tegen haar enkel, ze struikelde niet eens. Ze ging ook vlak voor me langs. Maar goed... Ik kom voorlopig niet meer in het winkelcentrum van Hoogezand. Dat mensen zo vervelend kunnen reageren. Ook nog zeggen dat ik uit moet kijken, terwijl ik met mijn taststok loop. Die lui hebben gewoon geen respect voor blinden en slechtzienden.
Dit incident gebeurde toen we weer richting de auto wilde lopen. Dus gelukkig niet in het begin. Ik was en ben er nog steeds een beetje pissig over.

Nadat we weer bij mijn moeder thuis waren, hebben we nog een kopje koffie gedronken en daarna zijn we weer naar huis gegaan. Veel gedaan en veel gebeurd...

Nog 1 ander leuk dingetje... Elly en ik zijn vandaag veertien en een half jaar getrouwd. Gisteren heb ik Elly een grote bos bloemen gegeven. Daar was ze erg blij mee. Je kan de foto van de bloemen nog wel terugvinden op mijn Twitter.

Maandag was mijn eerste vergadering van de werkgroep Mobiliteit van de NVBS Groningen. Dat was erg leuk en nuttig. Het is echt mijn ding. De werkgroep was ook blij met mijn inbreng. 
Zaterdag a.s. wordt voor mij ook een leuke dag. Dan word ik namelijk officieel bestuurslid van de NVBS Groningen. Ik zit er al een tijdje in, als aspirant bestuurslid. Vanaf zaterdag ben ik dus echt bestuurslid, althans als de leden daar mee instemmen. Maar dat verwacht ik wel. Daarover lees je binnenkort uiteraard wel meer.

Zaterdag, 18 februari 2012 - 22:05 uur
Week is omgevlogen en er volgt ook nog een drukke week
Afgelopen week was wel erg snel om gegaan. Dinsdag was de drukste dag. Om 06:50 uur, zoals altijd, met de bus naar mijn werk. Na mijn werk had ik een etentje met nog 3 bestuursleden van de NVBS. Ik was rond 17:15 uur bij De Globe en rond half 6 was iedereen aanwezig. Heb echt een hollandse pot gehad. Boontjes, aardappeltjes en een karbonaadje... Heerlijk. Na het eten zijn we lopend vanaf de Aa-Kerkstraat, naar de Rabenhauptstraat gelopen. Dat is achter het Centraal Station van Groningen. Daar hadden we onze maandelijkse bestuursvergadering en dat was rond 21:45 uur afgelopen. Daarna hadden we nog een borrel. De huidige voorzitter, stopt na 10 jaar bestuurwerk, er mee. Dus dit was een soort afscheidsborrel. Ik heb toen een echt Belgisch biertje gehad. 'Kasteel' heet dat. Heerlijk... je drinkt het zo op, alleen hield ik het maar bij 1, want er zit 11% alcohol in en ja... Ik drink weinig alcohol, dus deed ik het wat dat betreft rustig aan. Het was de hele avond erg gezellig. Toen met de bus naar huis. Rond 23:45 uur was ik thuis. Dus iets van 16 uur van huis geweest.

Donderdag moest ik wat langer doorwerken. We moesten een switch vervangen in de serverruimte. Dat was redelijk snel klaar, maar ik was toch pas weer om 18:45 uur thuis. Maar de hele operatie is gelukt en daar gaat het natuurlijk om.

Vanmiddag moest ik naar Exloo. We hebben bij de PC Groep Midden-Hondsrug een snellere internet verbinding gekregen en dus ook een nieuwe router. Die moest dus nog geconfigureerd worden. Dat verliep gelukkig heel goed. De club heeft nu tenminste een verbinding, waar je als computerclub trots op kan zijn. We zijn van 4Mbit naar 30Mbit gegaan. Als er nu eens een internet demonstratie wordt gegeven, dan werkt het internet tenminste ook.
Vanmorgen heb ik nog een mooie trui gekocht. Een rode. Een keer wat anders als blauw, zwart of grijs. De trui zit lekker. Het heeft ook een col en dus lekker warm. Ok... de winter is gelukkig bijna voorbij, maar deze trui kan ook best wel aan in de zomer. Zo superdik is ie nu ook weer niet.

De komende week wordt het lekker druk. Ik ben tenminste 2 avonden weg en heb daarnaast ook 2 vergaderingen. Maandagavond van de NVBS werkgroep Mobiliteit en woensdagochtend weer een vergadering van Platform Gehandicapten Leek. Dinsdag een verjaardagsfeestje en donderdag moet ik naar de arbodienst voor een kennismakingsgesprek met een nieuwe bedrijfsarts om onder andere over mijn werk en mijn visuele beperking te praten. Met en al... genoeg te doen...

Zondag, 12 februari 2012 - 19:05 uur
Eindelijk eens een rustig dagje
Vandaag was het een echte zondag. Slapen tot half 12 vanochtend en lekker klooien met mijn iPad en met mijn eigen website.
We zijn vandaag de deur niet uitgeweest. Ook wel eens lekker. Geen verplichtingen.
Gisteren hebben Elly en ik lekker gegeten in Leek. Bij De Mazzel. Op Valentijnsdag ben ik de hele dag weg, dus vond ik het leuk om gisteren lekker te gaan eten bij de grillroom. Het was erg lekker en gezellig. Het was helemaal niet druk.

Afgelopen vrijdag was er de algemene ledenvergadering van de PC Groep Midden-Hondsrug. de computerclub waar ik vicevoorzitter van ben. De vergadering verliep goed. We hebben onder andere plannen bekend gemaakt, wat we dit jaar zoal gaan doen. De leden die er zaten, hebben ook een memorystick gekregen met daarop het logo van de club. Het was een goeie vergadering en we hebben nu ook weer een voorzitter en daar zijn we erg blij mee.

A.s. dinsdag heb ik weer een vergadering van de NVBS. Dat wordt een latertje, want de huidige voorzitter stopt met haar voorzitterschap en dus hebben we na de vergadering een borrel. De vergadering duurt tot kwart voor 10 die avond en daarna dus nog even de borrel. Dat wordt vast gezellig. Maar daarover lezen jullie vast wel wat meer.

Woensdag, 8 februari 2012 - 22:25 uur
Toch nog niet helemaal geaccepteerd
De laatste tijd ben ik weer eens aan het nadenken over mijn toekomst. Ik begin me steeds meer te beseffen dat ik een oogaandoening heb. De vraag komt stteds vaker in mij op, hoeveel ik nog zie over een aantal jaren. Ook blijft het lastig om mijn oogaandoening te accepteren.
Elly en ik praten er wel regelmatig over, maar het blijft voor mij lastig, om bepaalde dingen niet meer goed te kunnen. Ook begin ik steeds meer te balen, dat mensen soms helemaal geen rekening houden met slechtzienden. Ik loop elke dag op het station, 's ochtends en 's middags, en hoe vaak ik dan het woord 'Sorry' hoor, is voor mij soms erg vervelend. Ze zien toch mijn taststok wel. Sommige mensen vragen me ook wel, hoeveel ik nog zie. Daar geef ik dan ook gewoon antwoord op. Ik vind dat wel weer 'leuk' dat ze daarin geïnteresseerd zijn. Er over vertellen vind ik helemaal niet erg. Ik heb liever dat ze het vragen, als dat ze achter mijn rug om allerlei dingen gaan zeggen. Sommige mensen denken dat als je slechtziend bent, dat je ook doof bent. Nou... dat is dus echt niet zo. Ik hoor gewoon lekker alles.
Maar goed... Het gebeurt allemaal wel. Ik word er dan soms echt moedeloos van dat ik weer een paar keer letterlijk omver word gelopen.

Vanmiddag was ik vrij. Ik zou een vergadering hebben in het gemeentehuis in Leek, maar dat ging op het laatste moment niet door. Ik zit in de werkgroep 'Knelpunten' van het Platform Gehandicapten Leek. Omdat het niet door ging, zijn Elly en ik in het centrum van Leek gelopen en ik heb een nieuwe broek gekocht. Een hele mooie, al zeg ik het zelf. Het was even zoeken naar het pashokje, maar de mooie dame wees me netjes de weg. Daarvoor aten we eerst een broodje gegeten in de Liekeblom en daar hadden we het nog over mijn acceptatie omtrent mijn oogaandoening. Elly zei toen dat ik niet meer moet verwachten dat ik alles net zo kan als vroeger. Ik vertelde dat ik dat erg moeilijk vind en dat ik er toch een keer met iemand over moet praten. Ik ga denk ik maar eens met dezelfde psycholoog praten, als die Elly heeft. Wellicht lucht dat op.

Ok... dit was het eerst wel weer even. Morgen weer naar mijn werk... en vrijdag naar de jaarvergadering van de PC Groep Midden-Hondsrug. Dus afleiding genoeg...:-)

Zaterdag, 4 februari 2012 - 22:05 uur
Mijn weblog wat aangepast en uitgebreid
Gisteren en vandaag ben ik bezig geweest met mijn eigen site.
Het zijn opzich maar een paar details, maar toch... Een iets andere style is altijd wel even leuk vind ik.
Nieuw is het Twittergedeelte. Vanaf nu kun je mijn laatste tweets lezen op mijn weblog. Dus als ik wat op Twitter plaats, zie je dat meteen op deze site.  Op die manier is mijn weblog altijd lekker up-to-date en kun je me nu echt gaan volgen.
Uiteraard blijf ik wel mijn eigen stukjes schrijven, want dat vind ik ook nog heel erg leuk om te doen, maar deze Twitterleeshoekje, zoals ik het maar even ga noemen, is een mooie aanvulling.
In de begin van de week, was ik wat ziekjes. Wel gewoon op mijn werk geweest, maar ik was wel flink verkouden. Nu is het alweer over. Elly was ook ziek van de week en ook zij herstelt gelukkig weer.

Vandaag zijn we naar de hobbybeurs geweest in de TT-hal in Assen. Dat was wel leuk, maar wel erg druk. De hal was ook zeer slecht verlicht. Donker en door de felle lampen bij de kraampjes, vond ik het vrij lastig om daar goed rond te kijken. De verlichting in de TT-hal mag wel een stuk beter. In de MartiniPlaza is wat dat betreft het veel beter geregeld. Maar de beurs wel wel leuk. Elly heeft leuke spulletjes gekocht voor haar hobbies en ik heb nog een foto gemaakt van een hele mooie Eiffeltoren die kompleet van plexieglas is gemaakt. Heel erg mooi en zeer in details na gemaakt. Ik vroeg nog aan de bouwer, hoelang hij er mee bezig is geweest en hij zei: 'Dat wil ik helemaal niet weten'. Maar het was een prachtig ding. Ik vond deze Eiffeltoren het mooiste wat ik in de hele beurs heb gezien.

Nog een heel leuk dingetje om te vertellen. Afgelopen donderdag stapte ik vanaf het Centraal Station in Groningen, per ongeluk in een verkeerde bus. De bus naar Nw. Roden nam ik. Lijn 317, maar ik moest natuurlijk de bus naar Leek hebben. Ik kon wel overstappen bij Hoogkerk, maar toen ik vroeg aan de chauffeur in welke lijn ik nu zat en hij vertelde me, dat het lijn 317 was en ik vertelde dat ik 316 moest hebben, zei de chauffeur me, dat ik wel kon blijven zitten, want hij moest de bus toch naar de garage brengen die in Leek stond. Dus ik heb heel Roden bekeken. Na de laatste halte, reden we richting Zevenhuizen en zo naar Leek. Hij zette me netjes af bij de dichtsbijzijnde halte van mijn huis en ik was dus gelukkig weer bijna thuis. Ik heb de chauffeur uiteraard bedankt en ik wil alleen maar even zeggen, dat er nog goeie en vriendelijke chauffeurs zijn. Dus ik had eigenlijk een kort ritje een privé chauffeur...:-) Maar ik zal voortaan wel wat beter opletten in welke bus ik stap.

Maandag, 30 januari 2012 - 8:00 uur
In de ban van de country
Afgelopen vrijdag heb ik een hele leuke avond gehad. Toen ging ik met Ron naar de repetitieavond van de band Emmy & The Bluegrass Pals. We gingen ook de website van de band bespreken, want die ga ik voor hun bouwen, maar uiteraard was er ook veel muziek. De band speelde weer lekkere muziek. Ze waren kritisch, maar ik vond het al mooi. Ze gingen ook een nieuw nummer proberen. Dan kun je pas zien, hoe ze een nummer naar hun hand kunnen zetten. Beetje spelen met toonhoogten om te zingen, de instrumenten goed laten klinken samen, heel erg interessant en leuk.
Nu merk je pas, hoe professioneel ze zijn. Ze horen een nummer op CD en ze spelen het, na een paar keer spelen, in hun eigen bewerking, goed na.
Emmy was erg goed bij stem. Ik vond het allemaal erg leuk. Ron speelt ook mee met de band. Hij zit er iets van 3 jaar bij, maar het klinkt of hij er al veel langer bij zit, hij hoort er echt bij.
Rond een uurtje of half 3 was ik weer in Tolbert. Beetje laat, maar dat was het zeker waard.

Zaterdag heb ik via iTunes een album gekocht van Johnny Cash. Daar staan maar liefst 101 nummers op. 'Peace in the Valley' is één van die nummers. Dat is een hele mooie versie. Elvis zingt het nummer erg mooi, maar Johnny Cash heeft er ook een kippevelversie van gemaakt.
Het album zit vol met dit soort werk. 'Were you there' is echt een mooi nummer die Emmy ook kan spelen. Ik weet niet of ze het zelf ook zo vinden, maar wie weet is het wat voor hun. De geluidskwaliteit van dit album is zeer goed. Er staan nummers op, die heel oud zijn, maar toch erg goed klinken. Zoek op iTunes naar: 100 American Contry Classics van Johnny Cash.

Verder hebben we niet zo veel gedaan dit weekend. Ik was gisteren niet helemaal in mijn hum. Het zien ging belabberd en daardoor was ik niet zo me zelf. Ik had nergens geen zin in en was wat mopperig. Hopelijk gaat het vandaag weer wat beter.

Zondag, 15 januari 2012 - 22:45 uur
Emmy & The Bluegrass Pals live in Exloo
Afgelopen vrijdag was een hele gezellige computerclubavond. We hadden een Nieuwjaarsreceptie geörganiseerd.
We hadden als speciale gast de Bluegrass-band Emmy & The Bluegrass Pals. Richard had allemaal hapjes en drankjes geregeld en het alles begon allemaal rond een uurtje of 20:00 uur. Het was jammer genoeg niet erg druk. Dat was wel jammer, want Richard had de hapjes goed verzorgd. Maar goed. Het was wel erg gezellig.
Zeker de band vond ik heel erg leuk. Ze waren goed bij stem en speelden lekkere bluegrass muziek.
De avond was rond half 11 afgelopen. Emmy en de rest van de band, vonden het ook erg leuk om te doen. Dat kon je ook goed merken, want de stemming was lekker ontspannen.

Gisteren hadden we alweer een Nieuwjaarsreceptie. Dit keer van de NVBS Drenthe. Dat was ouderwets gezellig. Ik zeg 'ouderwets' omdat de muziek die daar gespeeld werd, niet echt mijn smaak was. Veel van die oude Nederlandstalige liedjes. Het voelde af en toe of we al oudjes waren. Maar het was wel erg gezellig. Je kon goed met elkaar praten en we hebben de hele middag mee gemaakt. Tot het einde zijn we gebleven en dat zegt ook wel genoeg, want het was gewoon gezellig.
We hebben ook nog met een loterij mee gedaan. We hebben 3 blikken gewonnen, waarin je koffiepads kan doen.

Vandaag heb ik veel werk gedaan voor de PC Groep Midden-Hondsrug. De site wat aangepast. Onder andere een nieuw logo en 2 filmpjes op de site geplaatst. 1 filmpje had nog al wat voeten in de aarde, want Richard had dat filmpje gemaakt en die was ruim 300 MB, dus die kon niet via de mail verstuurd worden, na wat heen en weer geprobeer, hebben we het uiteindelijk via Teamviewer het voor elkaar gekregen. Dus ook dat filmpje staat nu op de PC Club site.

Met en al, we hebben ons niet verveeld. Het was allemaal gezellig en jammer dat het weekend alweer voorbij is.

Hieronder zie je een heel klein filmpje van Emmy & The Bluegrass Pals. .


Zondag, 8 januari 2012 - 23:05 uur
Nieuwjaarsreceptie NVBS Groningen
Gisteren was een leuke dag. De Nederlandse Vereniging voor Blinden en Slechtzienden (NVBS) afdeling Groningen gaf de jaarlijkse Nieuwjaarsreceptie.
De middag begon om 14:00 uur. Eerst haalden we een kennis van ons op, die ook naar de Nieuwjaarsreceptie ging. Die vrouw is volledig blind en omdat we er toch ook naar toe gingen, kon ze net zo goed met ons meerijden. Altijd makkelijker als een deeltaxi.
Rond 14:00 uur waren we bij Visio in Haren, want daar was deze middag.  Toen we het terrein op wilde rijden, zagen we dat er een slagboom naar beneden stond. Elly moest naar de ingang van Visio lopen, om te vragen of de slagboom ook open kon en na wat heen en weer gevraag, was het uiteindelijk toch gelukt.
Wij waren 1 van de eersten. Het begon officieel pas om 15:00 uur, Maar goed, wij konden de auto lekker makkelijk kwijt.
Ik had ook een deurdienst. Dat betekende, dat ik van 15:00 uur tot 15:30 uur mensen moest ontvangen. Kees, ook een bestuurslid, hielp me mee. Dat ging erg goed. Het liep eerst goed aan, maar halverwege mijn deurdienst, werd het steeds rustiger. De meeste mensen waren al binnen. Er waren in totaal iets van 60 mensen binnen.
Na mijn deurdienst, liep ik naar de grote zaal. Daar kon je met iedereen kletsen. We kregen hapjes en drankjes en later op de middag kon je aansluiten bij een buffet. Ik vond het best gezellig. Tusen 17:00 uur en 17:30 uur had ik weer even deurdienst en tijdens mijn deurdienst, bracht Elly me wat te eten. Het was dat half uurtje erg rustig. Logisch, want iedereen zat nog te eten natuurlijk.
Rond een uurtje of 6 gingen we er weer vandoor. Lidy, de kennis, eerst naar huis gebracht en daarna na een patatje, naar huis. Moe maar voldaan. We aten een patatje, want het was namelijk alleen een koudbuffet bij de NVBS. Ook heerlijk, maar ik had wel even zin in iets warms.

Vanmiddag zijn we bij mijn moeder geweest. We kwamen binnen en ik vroeg hoe het met haar ging. Ze klonk wat stilletjes en vlak daarna, bij het koffie zetten, moest ze huilen. Het kwam 'eindelijk' los. Ze liet het nu even gaan. Ja... het deed en doet me heel veel, dat mijn moeder zo verdrietig is. Het gevoel dat je bij haar wil blijven is dan erg groot, maar dat kan helaas niet. Ik heb tegen haar gezegd, dat ze me altijd mag bellen en dat Elly woensdag weer langs komt. Het is allemaal maar wat...
Ik heb trouwens ook iets moois gekregen van Ma. Ik heb de oorkonde, medaille, speldje en barret gekregen van mijn vader. Dit alles kreeg hij, omdat hij bij de Korps Mariniers heeft gezeten en is uitgezonden geweest naar Nieuw. Gunea. Toen hij dat kreeg, was ik al trots. Maar nu vind ik het erg mooi, dat ik dit allemaal van Ma heb gekregen. Ik ga er erg goed op passen en gaan een mooi plekje in huis opzoeken, om het te tonen voor iedereen. Een soort gedenkplekje.

Morgen ga ik weer naar mijn werk. Ik ben nog niet helemaal ´in the mood´, maar ja... het leven gaat natuurlijk gewoon door.

Vrijdag, 6 januari 2012 - 19:50 uur
We pakken de draad weer langzaam op
We hebben woensdag en donderdag bijna niks gedaan. Even lekker niks. Ok. Boodschappen binnen gehaald, want we hadden bijna niks in huis, maar dat was ook wel het enige.
Gisteren werd ik ongeveer 6 keer gebeld door verschillende mensen, met de vraag of we nog droge voeten hadden. Tolbert was namelijk als eerste onderwerp in alle journaals. Dat kwam door het hoge water bij de polder Tolberter Petten. Dat ligt hemelsbreed ongeveer 5 km van ons huis vandaan. Wij hadden dus geen last van het hoge water. Ik vond het wel aardig dat mensen ons belde. Ook mijn tante Bep uit Waddinxveen belde me hierover. Dus iedereen weet nu, waar het mooie Tolbert ligt. :-)

Vandaag zijn we eventjes in de stad Groningen geweest. Niet zo lang als normaal, want we hadden eigenlijk niet echt een plan. We hebben wel een CD besteld van 'Academy of St. Martin in the Fields', die spelen het werk  van Grieg. Ik heb het ook al gekocht via iTunes, maar een CD klinkt natuurlijk een stuk mooier en beter als zo'n iPad. Voor de rest heb ik nog een geurtje voor me zelf gekocht, Dior Fahrenheit, maar rond een uurtje of 12 gingen we alweer terug naar Tolbert.

Vanmiddag moest een kennis van ons, zijn auto ophalen bij een garage die in Damwoude zat. Damwoude ligt net onder Dokkum. Ik vroeg me eerst wel even af of we daar wel naar toe konden, want met de hoge waterstand, waren sommige wegen afgesloten, maar dat viel dus reuze mee.
Toen we daar weer van terug waren, was het al over vieren. Toen hebben we de Kerstboom opgeruimd. Kerstkaartjes opgeruimd en het kleine Kerststalletje ook weer in de doos gestopt.

Morgen wordt het eindelijk weer eens een leuke happening. Dan gaan we naar de Nieuwjaarsreceptie van de NVBS Groningen. Daar heb ik wel even zin in. Even iets luchtigers. Even wat anders aan mijn hoofd.

Dus zo zie je maar, we pakken de draad langzamerhand weer wat op.

Dinsdag, 3 januari 2012 - 22:50 uur
Herdenkingsdienst Pa
Vandaag was een dag die ik niet snel zal vergeten. Mijn Pa was afgelopen donderdag overleden en vandaag was de crematie. De Herdenkingsdienst was erg mooi.
We waren rond een uur of half 11 vanmorgen bij Ma. Daar hebben we een broodje gegeten en rond kwart over 12 waren mijn zus, zwager en 2 nichtjes er en de volgauto's van Monuta stonden ook al voor ons klaar. Ma, Elly en ik in de eerste volgauto en mijn zus, zwager en mijn 2 nichtjes in volgauto 2. We moesten eerst naar de aula aan de Kees de Haanstraat in Hoogezand om vanuit daar te vertrekken met de rouwauto voorop, waar Pa in lag. Het was hondeweer, maar de rit naar Groningen ging soepeltjes.
Eenmaal aangekomen gingen we naar de familiekamer. Remi, de ceremoniemeester, liet me even de zaal zien, waar ik straks mijn toespraak moest houden. Dan kan ik even de ruimte verkennen, hoe de zaal er uit ziet met opstakels en zo. Daarna ging ik weer met Remi naar de familiekamer. De mensen die de dienst wilden bijwonen, kregen nu de gelegenheid om Pa voor het laatst te bezoeken. Toen de zaal weer leeg was, konden wij Pa ook nog even zien. Toen werd het allemaal wat emotioneel natuurlijk. Dit was echt het laatste moment, dat we Pa nog konden zien. Even later ging de deksel op de kist en mochten we de deksel ook vastschroeven. Dat heb ik ook gedaan. 2 schroeven zelfs. Ook mijn tante Bep uit Waddinxveen draaide er 1tje vast en ook Marian, mijn nichtje. Daarna mochten we gaan zitten voor in de zaal. Nu kwamen de mensen weer de zaal binnen. Er waren aardig wat mensen gekomen, ondanks het super slechte weer.
Remi opende de Herdenkingsdienst en vlak daarna was ik aan de beurt om mijn toespraak te doen. In het begin van de toespraak ging 1 regeltje niet helemaal lekker, maar de rest van de toespraak ging het goed. Na mijn toespraak werd het nummer van Randy Crawford gedraaid 'One day I fly away' en na een minuut stilte wat daarna kwam, werd 'Morgenstimmung' van Grieg gedraaid. Erg mooi allemaal.
Na de Herdenkingsdienst, was het tijd voor de koffiekamer. Daar zag ik ook veel vrienden van mij. Una, IJmtje, Ebel, Hartmut en uiteraard veel familie en kennissen. Het was echt helemaal af. Ik vond het ook weer mooi, dat ik mijn neven weer zag uit Gouda en Waddinxveen. Bert en Ton. Het werd daardoor toch weer gezellig. Het klinkt misschien wat gek bij zo'n dag, maar het was zeker een prettig weerzien.
Ik hoorde dat mijn toespraak in goeie aarde was gevallen. Ma was erg trots op mij en Elly ook. Ook anderen vonden het knap dat ik het toch maar even gedaan had. Dat voelde wel goed, maar ik deed het voor Pa en met die gedachte, ging het me goed af, al was het begin niet helemaal naar mijn zin, maar dat was toch even de spanning denk ik.
Na het alles, gingen we weer met dezelfde auto's naar Ma haar huis. Zonder Pa. Dat is wel vreemd. Ik mis hem enrom en het voelt onwennig. Nu hebben we rust, even een moment van 'tijd voor ons zelf'.
Mocht je mijn toespraak willen lezen, klik dan hier.

Zondag, 1 januari 2012 - 16:50 uur
Een nieuw jaar, een nieuw begin
Allereerst wil ik iedereen een gelukkig en gezond Nieuwjaar toewensen.
Het was gisteren dus Oudjaarsavond. We hadden Ma uitgenodigd om bij ons het Oud&Nieuw te vieren. Ik kon het niet over mijn hart krijgen om haar alleen te laten zitten bij haar thuis. We vonden het ondanks dat Pa er niet meer bij kon zijn, toch wel een gezellige avond. We hebben lekker TV gekeken. Onder andere naar Youp van 't Hek. Dat vond ik wel een leuke show. Hij was weer lekker scherp en we konden er ook wel om lachen.
Om 0:00 uur, was het dus 1 januari. Het nieuwe jaar is begonnen. Na de gelukwensen voor het nieuwe jaar, hebben we naar het vuurwerk gekeken in de straat. Dit keer viel het allemaal wel mee. Ik werd vlak na 12en gebeld door IJmtje. Dat vond ik erg aardig. Ze vroeg hoe het ging en of we de avond een beetje door gekomen zijn. Wel lief van haar... Rond een uurtje of kwart voor 1 belde ik Una. Ik probeerde haar al een tijdje te bellen, maar het netwerk was steeds overbelast. Maar het was dus gelukt. Ze vertelde me, dat ze ook komt op de crematie van Pa. Ik vertelde haar, dat ik dat erg fijn vind.
Om 1 uur vannacht, hebben we nog even naar het vuurwerk in London gekeken. Dat was deze keer erg mooi. De muziek kwam precies overeen met het vuurwerk. Echt perfect. Na het Engelse vuurwerk, zijn we naar bed gegaan. We waren wel moe.
Vanmorgen waren we alle drie om 9 uur van bed. Lekker ontbeten en daarna Ma weer naar huis gebracht. We vonden het alle drie erg fijn, dat we dit zo gedaan hebben.
Bu ben ik bezig met mijn toespraak, die ik a.s. dinsdag ga doen. Ik heb het al klaar, maar nu moet ik het nog even goed in mijn hoofd zien te krijgen, want ik lees het niet voor, ik doe het allemaal uit mijn hoofd. Dat is voor mij makkelijker, maar ik vind het ook veel mooier.
Het is allemaal nog onwennig. We proberen het jaar goed te beginnen en we zullen vaak aan Pa terug denken.